Laurier

Laurier is een klassiek keukenkruid waarvan je vooral de stevige, geurige bladeren gebruikt om langzaam gegaarde gerechten extra diepte te geven. Een laurierblad werkt subtiel maar onmiskenbaar: het maakt bouillons, stoofpotten en sauzen ronder, kruidiger en net wat warmer van karakter.

Latijnse naam: Laurus nobilis
Herkomst: Middellandse Zeegebied
Plantfamilie: Lauraceae (laurierfamilie)
Hoogte: tot circa 2–10 m (in kuip meestal lager gehouden)
Bloeiperiode: voorjaar
Levensduur: meerjarig (wintergroen)

Beschrijving

De echte laurier (Laurus nobilis) is een wintergroene struik of kleine boom met leerachtige, donkergroene bladeren. Die bladeren bevatten aromatische oliën die vrijkomen tijdens het meekoken of stoven. Laurier wordt vaak als kuipplant gehouden, omdat hij in een zacht klimaat prima buiten kan overwinteren, maar bij strenge vorst bescherming nodig heeft. Let erop dat “laurier” in de keuken echt Laurus nobilis betekent; sierlauriers zoals laurierkers zijn niet bedoeld voor culinair gebruik.

In de keuken

Laurier smaakt kruidig, licht bitter en harsig, met een warme, bijna bloemige ondertoon. Het blad wordt zelden mee opgegeten: je laat het meetrekken en verwijdert het voor het serveren. Laurier is onmisbaar in bouquet garni, in stoofvlees, ragout, bouillon, erwtensoep, tomatensaus en bij peulvruchten. Ook in ingelegde groenten, marinades en pekel werkt het blad uitstekend.

Gebruik 1–2 bladeren voor een pan soep of stoof (meer kan snel overheersen). Voeg laurier bij voorkeur vroeg toe zodat het aroma langzaam kan uitbouwen. Gedroogde laurier is wat scherper en geconcentreerder; verse laurier is vaak iets zachter en ronder van geur, maar beide zijn prima te gebruiken zolang je op dosering let.

In de kruidentuin

Laurier staat graag op een zonnige, beschutte plek in voedzame, goed doorlatende grond. In een pot is regelmatige watergift belangrijk, maar voorkom dat de wortels langdurig nat staan. Snoeien kan in het voorjaar of de zomer om de plant compact te houden; laurier verdraagt knippen goed en vormt zo een mooie, dichte struik.

Oogst het liefst oudere, stevige bladeren voor een krachtiger aroma. Je kunt ze vers gebruiken, of drogen op een luchtige plek uit direct zonlicht. Bewaar gedroogde bladeren luchtdicht en donker, en vervang ze na verloop van tijd als de geur duidelijk afneemt.